3 Ağustos 2011 Çarşamba

Bu Ne Hiddet

Kızımdaki yüksek doz asabiyetin nereden geldiğini henüz anlayabilmiş değilim ama cadılıkta tavan yaptığı kesin. Öyle bir sinirlenip, öyle bir basıyor ki çığlığı o anda ortamda olan herkesin acıyan bakışlarına maruz kalıyorum.
İstediği olmayınca ağlamanın yanında tiz bir çığlık atıyor ve tutunduğu yerden tepinir gibi hareketler yapıyor. Tam olarak yürüyebilse tepinerek yıkacak ortalığı eminim ki zaten başını yere koyup delirdiği de oluyor. Benim taviz vermeyen halim ve ne yaparsa yapsın elde edemediği şey varsa çıldırıyor resmen.
Bu sıralar bir de oynadığı şeye başkasını dokundurmama hatta sıkı sıkı tutup bırakmama gibi haller ortaya çıktı ki bu hepsinden fena.
Yeni taşındığım sitede bol bol parka iniyoruz kızımla. Her salıncaktan indirmeye çalışmam da kıyameti koparışını saymıyorum bile ama asabi bebek olarak ün yapmaya başladı sitede.
Bugün yine parka inmiştik ve rutin salıncak-sallanma-inme-ağlama maceramızı atlattıktan sonra bir banka oturduk. Bizimki pusetini ite ite gezinme çalışmaları yaparken bir çocuğun sıkılıp kenara bıraktığı küçük bisikletini kestirdi gözüne ve başladı bisikleti ite ite yürüme çalışmalarına.
Çocuk oyununu oynuyor tabi hemen annesi de yanımızda oturuyor. 2 yaş civarı bir bebekte geldi bisiklete ve dokunur dokunmaz bizimki bastı çığlığı. Çığlığa bir de dolu dolu ağlama eklenince ne yapacağımı şaşırdım. O bebek çekmişti çoktan elini de ben nasıl ayıracaktım kızımı o bisikletten.
Kardeşimin Nurefşan yine kilitlendi diye dalga geçtiği bir ağlama stili var kızımın ki önce bir kaç saniye nefesi tutuk ses gelmiyor ama sonrasında çıkan ses oldukça etkili oluyor. İşte bir de kilitlenme olayımız olmasın diye kızımı bisikletten ayırdığım gibi ilgisini bambaşka bir şeye çekmeye çalıştım ve başardım da. Az sonra parkta henüz tanıştığım yeni komşularım sizinki ne kadar da sinirli demeye başlayınca bende içimden siz daha ne gördünüz ki diyordum.
Kısaca; mazereti var ya da yok benim kızım hep asabi. Bu daha ne kadar böyle sürecek? Yoksa hep böyle mi kalacak? Benim bu görenlerin acıdığı anne halim ne zaman son bulacak? vs. şeklindeki sorularla doluyor beynim ve şimdi ıslak mendilleri yemeye koyulmuş kızımın elinden mendilleri toparlamaya gidiyorum, biliyorum yine sinirlenecek ama güçlüyüm, baş edebilirim biliyorum o daha 1 yaşında ama benden yüksek sesi var.

6 yorum:

julyasia dedi ki...

geçmiş olsun , sende aramıza katıldın demek :))
kızıma da 1 yaşından sonra bir haller oldu. sizinki gibi sinir krizleri geçiriyor. 2. yaş sendromu bazı bebeklerde 1 yaşında da görülebiliyormuş.. sanırım erken gelen 2 yaş sendromuyla başediyoruz. allah hepimize sabır, miniklere de sağlık sıhhat versin.

Özge dedi ki...

her bebek/çocuk aynı olmuyor. ben de ne sakin bebekler görüyorum çevremde. benim fıstığımın da Nurefşan dan hiç bir farkı yok çığlık ve ağlama konusunda, istediklerini yaptırmayı çok iyi biliyorlar.daha sonra yüzlerindeki afacan gülümsemeyi görünce herşey unutuluyor ve iyi ki varsın deniliyor :))herşeyden önce sağlık, sağlıklı olsunlar yeter, büyüyecekler annesi, sakin ve sabırlı olmak gerekiyor.

Nilhan - Küçük Mucizem dedi ki...

geçecek annesi geçecek. ben bir ara çığlık atan kızım yüzünden eşimle tartıştım. neymiş susturacakmışım komşulara ayıp olacakmış ki kızım 1 yaşında bile değildi.

Ben Kızımın Delisiyim dedi ki...

Julyasia eğer dediğin gibiyse yandık o zaman oysa ben bugün yarın düzelir hayalindeyim:(

içimizdeki karnaval dedi ki...

Sen kararlı olduğun için o vazgeçecektir mutlaka :)
en sevdikleri şey bu galiba , yere yatıp tepinmek ısrar etmek veya alamayınca çaktırmadan vazgeçmek ..
kolaylıklar dilerim arkadaşım , yavaş yavaş zor zamanları başlıyor.....

ÇokBilmiş dedi ki...

Vazgeçmeyebilir de :))) Benim kızım da aynı babası gibi gergin bir çocuk. Sinirli değil ama gergin. Şimdi kızımı anlatıp da sıkmayayım :) Karakter özelliği olduğunu düşünüyorum ve aynı babasını idare ettiğim gibi, onu da aynı şekilde idare ediyorum. Benim de kötü huylarım var. Eşim de beni idare ediyor. Hayat bu işte :)
Kedim evime ilk geldiğinde çok ısırıyor ve tırmalıyordu. Veterinere danışdım: "Yavaş yavaş birbirinizin huyunu öğrendikçe azalır ama asla bitmeyecek, onun huyu bu, ölene kadar böyle olacak" demişti. Haklı çıktı. Kedim 7 yaşında ve hala durup dururken gelip beni ısırıyor :))) Ama ben onu çok seviyorum.